دانشکده بهداشت

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

>دل رمیده ما را انیس و مونس شد

>نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

>بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

>به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا

>فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد

>به صدر مصطبه ام می نشاند اکنون دوست

>گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد

>طربسرای محبت کنون شود معمور

>که طاق ابروی یار منش مهندس شد

>لب از ترشح می پاک کن برای خدا

>که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد

>کرشمه تو شرابی به عارفان پیمود

>که علم بی خبر افتاد و عقل بی حس شد

>چو زر عزیز وجودست شعر من آری

>قبول دولتیان کیمیای این مس شد

>خیال آب خضر بست و جام کیخسرو

>به جرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد

>ز راه میکده یاران عنان بگردانید

>چرا که حافظ از این راه برفت و مفلس شد